hayatımda hiç jat lag olmadım.

Selam işsazlarım. Bildiğiniz gibi ben buralarda fazla takılmıyorum. Belirli bir sebep yok, belki gerildim, belki sıkıldım belki de öle bayıla okuduğum kişiler takibe aldı diye kasıldım. Çok ciddiye alınca da yazamadım. Yazıların nerde, napıyosun, diye soran olursa başka bir blogda takılıyorum. ısrarla bir şey yazmak istememin amacı da popi yapmak değil, popiyi severim gerçi. Bunu da sonra anlatırım. Neyse burda ölüp bittiğim fotoları reblog yapmaya devam edicem. hoşçakal arkadaşım..

~ Monday, May 14 ~

[Flash 9 is required to listen to audio.]

melogaman:

Size bir fıkra anlatayım.

Cezayirli bir çocuk, Fransa’da okula başlar. Okulun ilk günü öğretmeni sorar;

-Adın ne senin?

”Mahmud,” der çocuk.

-Olur mu öyle şey, öyle isim olmaz. Burası Fransa ve sen de bir Fransız vatandaşısın. Senin adın bundan sonra Jean Fransua.

Fukara çocuk eve gider, annesi ”Hoşgeldin Mahmud” deyince huysuzlanır bizimki.

-Mahmud değil, Jean Fransua benim adım.

Annesi çocuğu temiz bir pataklayıp kenara koyar. Akşam olunca baba eve gelir. Adam, oğlunu Mahmud diye çağırınca oğlan yine öğretmeninden aldığı terbiyeyle ”Benim adım Jean Fransua!” der. Bunun üzerine bir de baba üzerinden geçer bizimkinin.

Sabah çocuk tekrar mektebe gittiğinde öğretmen sorar;

-Jean Fransua, bu ne hal?

”Hiç sorma hocam,” der çocuk, ”İki tane Arap’ın saldırısına uğradım.”